ماورای زمین

بنام خدادنیا با همهی زیبایی و عظمتش روزی خواهد مردوخورشیدو ستارگان با همهی زیبایی و فروغشان روزی خواهند مرددر چونان هنگامه ای ادمب مورچه ای را ماند که اب در خانه اش افتاده و او آسیمه سر در پی مبنی می دود می دود می دود و کجاست جنت المعواپلی را بین خودو بهشت خدایش مانع می بی ندواین پل و این پل و این پلگاه پهن است و گاه باریک گاه تیز گاه پیچاپیچ و گاه لغزاناعمال ما در این دنیا کم و کیف آن را معین می کند برای حکام جرم چونان تار مو باریک استولغزان ولغزاندر آن روز تمام اعضا و جوارهی ما بر عدالت یا بی عدالتی ما شهادت خواهند داد  و هیچ عملی هیچ عملی هولناک تر از بی عدالتی نیستروح الله صاحبی ماورای زمین...